Wat vragen over de Kang Xi-editie beantwoord

Richard Wilhelm schrijft in zijn inleiding dat zijn Yijing-vertaling is gebaseerd op de editie zoals die tijdens keizer Kang Xi (1662 – 1723) tot stand kwam: de Zhouyi Zhezhong, ‘de Zhouyi volgens het gouden midden’. ‘Zhouyi’ is de oude naam van de Yijing, ‘zhezhong’ betekent zoveel als ‘de middenweg’, ‘compromis’. Ook James Legge schrijft dat zijn vertaling op deze editie is gebaseerd. Er zijn nog wel eens wat misverstanden over de inhoud van deze ‘paleiseditie’; zo merkte iemand eens op dat dit boek álle commentaren vanaf de Han-dynastie (206 v. Chr.) t/m de tijd van Kang Xi bevatte. Dat is nogal overdreven, want dat zou een boek produceren van vele honderden delen. Het is echter wél zo dat in dit boek stukken van de belangrijkste commentaren zijn opgenomen.

Keizer Kang Xi in zijn latere jarenDat was de bedoeling van Kang Xi. In de inleiding bij deze editie, gedateerd 18 april 1715, schrijft hij dat hij groot-secretaris Li Guangdi de opdracht heeft gegeven tot het samenstellen van deze Yijing. Li heeft, zo schrijft de keizer, twee jaar lang elke dag van 7 tot 9 uur ‘s avonds de Yijing bestudeerd om deze editie te kunnen samenstellen. Li Guangdi was goed thuis in ‘He-Luo’ (=daoïstische technieken) en de Confucianistische commentaren, en was dus de aangewezen persoon hiervoor. Maar Li was voorál thuis in de Confucianistische commentaren, en die vinden we dan ook het meeste terug in de Zhouyi Zhezhong. Een andere reden waarom het Confucianisme de boventoon voert in de ZYZZ is natuurlijk dat het de staatsdoctrine was. Er zijn, als we naar de lijst van gebruikte auteurs kijken, wel toelichtingen van meer daoïstische aard gebruikt (zoals b.v. van Jing Fang), maar die zijn moeilijk terug te vinden in het boek, zo weinig is er eigenlijk gebruik van gemaakt.

In totaal heeft Li (of beter gezegd: de groep experts die hij aanstuurde) commentaren van 217 personen verzameld, van de Han-dynastie (202 v. Chr. – 220 n. Chr.) tot en met de Ming-dynastie (1368-1644). Twee belangrijke toelichtingen zijn echter in zijn geheel meegenomen: van Cheng Yi (1033-1107) de “Yi Cheng Zhuan” en van  Zhu Xi (1130-1200) de “Zhouyi Benyi”. Deze twee toelichtingen bepalen de toon van de ZYZZ, de overige toelichtingen zijn niet meer dan aanvullingen op het werk van Zhu en Cheng (wie meer over deze twee Yijing kanjers wil weten moet zijn/haar hand zien te leggen op Sung Dynasty Uses of the I Ching van Kidder Smith e.a.)

Hoewel Wilhelm niet letterlijk citeert uit de ZYZZ is het wel duidelijk dat zijn toelichtingen zijn gebaseerd op de toelichtingen uit de ZYZZ: inhoudelijk stemmen ze overeen, hoewel Wilhelm zich duidelijk heeft beperkt tot een samenvatting. Zou hij de volledige commentaren hebben overgenomen, dan zou zijn boek een keer zo dik zijn.

Een tijd terug vroeg iemand op een Engelse mailinglijst om info over de ZYZZ. Ter verlichting van velen volgt hier mijn antwoord.

> (1) How many different commentators’ commentaries are contained in
> the 1715 Palace Edition of the I Ching? What are their names?

I listed 217, they are mentioned on the first pages of the book,
neatly divided according to dynasty. I won’t give them all, most of
the names are unfamiliar, some of them, like Jing Fang, Kong Ying-
da, Zhu Xi, Cheng Yi etc. are more familiar.

> (2) Are these commentators laid out in the text of the Palace Edition
> so that the Chinese readers knows which commentator said what?

Yes. Every hexagram starts with a quote from either Zhu Xi’s “Zhouyi
Ben Yi”, Cheng Yi’s “Yi Cheng Zhuan”, or both. After that a section
named “jishuo”, “collected sayings”, in which several Yi authors are
quoted. Their names are explicitly given, like “Kong Ying-da
says: …..”.

> (3) I’m very curious whether these commentators include Wang Bi, or
> Cheng Yi (whose commentary is the basis for Cleary’s translation “I Ching: The Tao of Organization”),
> or Liu I-ming (whose commentary is
> the basis for Cleary’s translation “The Taoist I Ching”).

Cheng Yi: yes, Wang Bi: yes, but I am not sure about Liu I-ming,
because I don’t have the name in Chinese characters.

> (a) Is there any English translation that reproduces the commentaries
> in the 1715 Palace Edition and lays them out so that the English
> reader can know which commentator said what?

No, at least not that I know of.

> (a) How much of the commentaries in Richard Wilhelm’s translation
> directly taken from commentaries in the 1715 Palace Edition?
> (b) Whose commentators did Wilhelm borrow from, in formulating his
> commentataries?

I am not sure. His commentary doesn’t seem to be direct translation
from the Palace Edition, it seems he made his own mix. I can find
elements of his translation in the Palace Edition commentary, though.

> (c) Did Wilhelm borrow from commentators other than those in the 1715
> Palace Edition?

I don’t think so. But I am sure he was also inspired by his
(Confucian) teacher.

> (d) How much of Wilhelm’s commentary is his own ideas (or those of
> his personal teachers) vs. commentaries contained in the 1715 Palace Edition?

Most of it seems to be the Palace Edition. It would explain why the
commentary looks and feels typically “Chinese”.

One question this book already solved for me, is where the material
of the rulers of a hexagram comes from. It is often heared that the
material about the rulers is from the Ten Wings, but I could never
find it in there. Now it has become simple: it is just a chapter in
the Palace Edition, which sums up the ruler(s) of every hexagram.
Which doesn’t solve where the stuff _really_ comes from, but at least
now I know where Wilhelm got it from.

> In view of other recent posts about purposeful editing of the
> Palace Edition, it would be interesting to see how the editing is.

The only editing I see is the assembling of texts which support the
confucian tradition – no daoist magic in here!

> From what you’ve described about this book, I’m surprised it has
> never been translated as is and that various commentaries therein
> are available only through edited editions such as Wilhelm’s.
> (They’ve done it to some extent for Sun Tzu’s _Art of War_.) The
> closest thing I’ve been able to find in a European language is
> Philastre’s 19th century translation of the I Ching into French
> which seems to have two commentaries (i.e., the Cheng Yi and Zhu Xi
> commentaries) translated and reproduced in full.

Ah, than this is the closest you can get to a PE-translation at the
moment, because the PE contains the “zhouyi benyi” by Zhu Xi and
the “yi cheng zhuan” by Cheng Yi in full. Although it gives a very
biased view of the yi tradition in China, it would really be great to
have the PE fully translated.

> I just received Shaughnessy’s translation of the
> Mawangdui I Ching on inter-library loan today. I had been expecting
> that some of the Palace commentaries would be translated and
> reproduced in that book. NOT.

No, but still it is a very good book. If you can read German I would
advise you to also read the books by Dominique Hertzer, Das Alte und
das Neue Yijing and Das Mawangdui Yijing. She gives more
commentary to the text then Shaughnessy does.

Bookmark the permalink.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.